Het virtuele Schaatsenmuseum | Schaatsen ABC

Sjoukje Dijkstra
Sjoukje Rosalinde Dijkstra werd op 28 januari 1942 geboren in Akkrum, Friesland. Zij groeide echter op in Amstelveen, waar haar vader eind 1942 huisarts werd. Vanaf haar zevende (foto) trainde ze in de Amsterdamse Apollohal, die 's winters diende als overdekte ijsbaan. Maar toen daar in 1951 een eind aan kwam, werd er verder getraind op de enige andere overdekte baan die Nederland toen rijk was: de Hokijbaan in Den Haag. Daar leerde ze ook haar 'eeuwige' rivale Joan Haanappel kennen, waarmee ze buiten de wedstrijden overigens een uitstekende relatie onderhield (foto). Helaas konden de beide vaders minder goed met elkaar overweg, wat ertoe leidde dat Sjoukje in 1952 op elfjarige leeftijd 's zomers enkele maanden naar Londen ging en 's winters naar Davos om te trainen bij de Zwitser Arnold Gerschwiler, die zowel in Engeland (Richmond) als in Zwitserland (Davos) trainingen gaf. Gerschwiler stond bekend als een kundig vakman maar ook als bikkelhard voor zijn pupillen. Het waren voor Sjoukje dan ook geen gemakkelijke jaren maar ze hadden het door vader Dijkstra beoogde effect. Toen Sjoukje veertien was (1956) deed ze voor het eerst mee aan de Olympische winterspelen en werd twaalfde; daarna ging het steeds beter. In 1959 won zij Europees zilver en in 1960 Europees goud en Olympisch zilver. Vervolgens was zij tot 1964 zonder onderbreking Europees kampioene en vanaf 1962 ook wereldkampioene. In 1964 won zij het felbegeerde Olympische goud (foto). Weer terug in Nederland werd zij geëerd met een benoeming tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Na de Olympische titel van 1964 besloot Sjoukje haar faam te gelde te maken door toe te treden tot het revuegezelschap van Holiday on Ice. In 1972 zette zij ook achter die carrière een punt. Zesmaal werd ze gekozen tot sportvrouw van het jaar: in 1959, 1960, 1961, 1962, 1963 en 1964. Bij de eeuwwisseling werd zij uitgeroepen tot Nederlands beste kunstrijdster van de 20e eeuw.	In Davos Samen met Sonja Henie, haar grote voorbeeld Tijdens een training Wereldkampioen Praag 1962
© 2002-12 The virtual Ice Skates Museum. All rights reserved. home \| sitemap \| copyright \| contact

Sjoukje Dijkstra

Sjoukje Rosalinde Dijkstra werd op 28 januari 1942 geboren in Akkrum, Friesland. Zij groeide echter op in Amstelveen, waar haar vader eind 1942 huisarts werd. Vanaf haar zevende (foto) traind

e ze in de Amsterdamse Apollohal, die 's winters diende als overdekte ijsbaan. Maar toen daar in 1951 een eind aan kwam, werd er verder getraind op de enige andere overdekte baan die Nederland toen rijk was: de Hokijbaan in Den Haag. Daar leerde ze ook haar 'eeuwige' rivale Joan Haanappel kennen, waarmee ze buiten de wedstrijden overigens een uitstekende relatie onderhield (foto). Helaas konden de beide vaders minder goed met elkaar overweg, wat ertoe leidde dat Sjoukje in 1952 op elfjarige leeftijd

's zomers enkele maanden naar Londen ging en 's winters naar Davos om te trainen bij de Zwitser Arnold Gerschwiler, die zowel in Engeland (Richmond) als in Zwitserland (Davos) trainingen gaf. Gerschwiler stond bekend als een kundig vakman maar ook als bikkelhard voor zijn pupillen. Het waren voor Sjoukje dan ook geen gemakkelijke jaren maar ze hadden het door vader Dijkstra beoogde effect.

Toen Sjoukje veertien was (1956) deed ze voor het eerst mee aan de Olympische winterspelen en werd twaalfde; daarna ging het steeds beter. In 1959 won zij Europees zilver en in 1960 Europees goud en Olympisch zilver. Vervolgens was zij tot 1964 zonder onderbreking Europees kampioene en vanaf 1962 ook wereldkampioene. In 1964 won zij het felbegeerde Olympische goud (foto). Weer terug in Nederland werd zij geëerd met een benoeming tot Ridder in de Orde

van Oranje-Nassau.

Na de Olympische titel van 1964 besloot Sjoukje haar faam te gelde te maken door toe te treden tot het revuegezelschap van Holiday on Ice. In 1972 zette zij ook achter die carrière een punt.

Zesmaal werd ze gekozen tot sportvrouw van het jaar: in 1959, 1960, 1961, 1962, 1963 en 1964. Bij de eeuwwisseling werd zij uitgeroepen tot Nederlands beste kunstrijdster van de 20e eeuw.

In Davos

Samen met Sonja Henie,
haar grote voorbeeld

Tijdens een training

Wereldkampioen Praag 1962